داشت يوسف را به مشتي خاک عالم مي فروخت

نرگس آتش پرستي داشت شبنم مي فروخت

با همان چشمي که مي زد زخم ، مرهم مي فروخت

زندگي چون برده داري پير ، در بازار عمر

داشت يوسف را به مشتي خاک عالم مي فروخت

زندگي اين تاجر طماع ناخن خشک پير

مرگ را همچون شراب کهنه کم کم مي فروخت

در تمام سالهاي رفته ، بر ما روزگار

شادماني مي خريد از ما و ماتم مي فروخت

من گلي پژمرده بودم در کنار غنچه ها

گلفروش اي کاش با آنها مرا هم مي فروخت.

فاضل نظري