حکمت نهج البلاغه
وَ قَالَ ع أَلَا وَ إِنَّ مِنَ الْبَلَاءِ الْفَاقَةَ- وَ أَشَدُّ
مِنَ الْفَاقَةِ مَرَضُ الْبَدَنِ- وَ أَشَدُّ مِنْ مَرَضِ الْبَدَنِ مَرَضُ الْقَلْبِ- أَلَا وَ إِنَّ مِنْ صِحَّةِ الْبَدَنِ تَقْوَى الْقَلْبِ
و درود خدا بر او، فرمود: آگاه باشيد که فقر نوعی بلا است. و سختتر از تنگدستی بيماری تن و سخت تر از بيماری تن، بيماری قلب است، آگاه باشيد که همانا عامل تندرستی تن، تقوای دل است.
(اقتصادی، بهداشتی)
وَ قَالَ ع مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ: وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى: مَنْ فَاتَهُ حَسَبُ نَفْسِهِ لَمْ يَنْفَعْهُ حَسَبُ آبَائِهِ
و درود خدا بر او، فرمود: آن کس که کردارش او را به جايی نرساند، بزرگی خاندانش، او را به پيش نخواهد راند. [در نقل ديگری آمده که] آن کس که ارزش خويش را دست بدهد، بزرگی خاندانش او را سودی نخواهد رساند.
(اخلاقی، اجتماعی)
+ نوشته شده در دوشنبه 29 اردیبهشت 1399 ساعت 19:17 توسط asmane
|
ارسال نظر(0)