حکمت نهج البلاغه
وَ قَالَ ع وَ مَدَحَهُ قَوْمٌ فِي وَجْهِهِ- فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعْلَمُ بِي مِنْ نَفْسِي- وَ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْهُمْ- اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا خَيْراً مِمَّا يَظُنُّونَ وَ اغْفِرْ لَنَا مَا لَا يَعْلَمُونَ
و درود خدا بر او، فرمود: (آنگاه که گروهی او را ستايش کردند فرمود:) بار خدايا تو مرا از خودم بهتر میشناسی، و من خود را بيشتر از آنان میشناسم، خدايا مرا از آنچه اينان میپندارند، نيکوتر قرار ده، و آنچه را که نمیدانند بيامرز
(معنوی)
وَ قَالَ ع: لَا يَسْتَقِيمُ قَضَاءُ الْحَوَائِجِ إِلَّا بِثَلَاثٍ- بِاسْتِصْغَارِهَا لِتَعْظُمَ وَ بِاسْتِكْتَامِهَا لِتَظْهَرَ- وَ بِتَعْجِيلِهَا لِتَهْنُؤَ
و درود خدا بر او، فرمود: بر آوردن نيازهای مردم پايدار نيست مگر به سه چيز، کوچک شمردن آن تا خود بزرگ نمايد، پنهان داشتن آن تا خود آشکار شود، و شتاب در بر آوردن آن، تا گوارا باشد.
(اخلاقی، اجتماعی)
+ نوشته شده در شنبه 15 خرداد 1400 ساعت 16:16 توسط asmane
|
ارسال نظر(0)