حکمت نهج البلاغه
وَ قَالَ ع اعْجَبُوا لِهَذَا الْإِنْسَانِ يَنْظُرُ بِشَحْمٍ وَ يَتَكَلَّمُ بِلَحْمٍ- وَ يَسْمَعُ بِعَظْمٍ وَ يَتَنَفَّسُ مِنْ خَرْمٍ
و درود خدا بر او، فرمود: از ويژگیهای انسان در شگفتی مانيد، که:
با پارهای «پی» مینگرد، و با «گوشت» سخن میگويد، و با «استخوان» میشنود،
و از «شکافی» نفس میکشد.
(علمی، فيزيولوژی انسانی)
وَ قَالَ ع إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ نَفْسِهِ
و درود خدا بر او، فرمود: چون دنيا به کسی روی آورد، نيکیهای ديگران را به او عاريت دهد،
و چون از او روی برگرداند خوبیهای او را نيز بربايد.
(اجتماعی، سياسی)
+ نوشته شده در شنبه 15 خرداد 1400 ساعت 16:05 توسط asmane
|
ارسال نظر(0)