گويند روزي دزدي در راهي بسته اي يافت که در آن چيز گرانبهايي بود و دعايي نيز پيوست آن بود. آن شخص بسته را به صاحبش بازگرداند. او را گفتند : چرا اين همه مال را از دست دادي؟ گفت: صاحب مال عقيده داشت که اين دعا، مال او را حفظ مي کند و من دزد مال او هستم، نه دزد دين! اگر آن را پس نمي دادم و عقيده صاحب آن مال خللي مي يافت، آن وقت من، دزد باورهاي او نيز بودم و اين کار دور از انصاف است • دزد دین