حکمت نهج البلاغه
وَ قَالَ ع لِلظَّالِمِ مِنَ الرِّجَالِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ- يَظْلِمُ مَنْ فَوْقَهُ بِالْمَعْصِيَةِ- وَ مَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ وَ يُظَاهِرُ الْقَوْمَ الظَّلَمَةَ
و درود خدا بر او، فرمود: مردم ستمکار را سه نشان است: با سرکشی به ما فوق خود ستم روا دارد، و به زيردستان خود با زور و چيرگی ستم میکند، و ستمکاران را ياری میدهد
(سياسی، اجتماعی، اخلاقی)
وَ قَالَ ع عِنْدَ تَنَاهِي الشِّدَّةِ تَكُونُ الْفَرْجَةُ- وَ عِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقِ الْبَلَاءِ يَكُونُ الرَّخَاءُ
و درود خدا بر او، فرمود: چون سختیها به نهايت رسد، گشايش پديد آيد، و آن هنگام که حلقههای بلا تنگ گردد آسايش فرا رسد.
(معنوی)
+ نوشته شده در چهارشنبه 10 اردیبهشت 1399 ساعت 14:49 توسط asmane
|
ارسال نظر(0)